ODPORNOŚĆ NA OBCIĄŻENIE WIATREM. UGIĘCIE RAMY.
Odporność na obciążenie wiatrem, odpowiada na pytanie, przy jakim maksymalnym obciążeniu wiatrem działającym prostopadle do płaszczyzny okna, nastąpi maksymalne dopuszczalne ugięcie najbardziej odkształconego elementu okna.
Odporność okna na obciążenie wiatrem mówi nam najwięcej o właściwościach statycznych konstrukcji okna, o jakości zastosowanych w oknie stalowych wzmocnień oraz o zastosowanych systemach połączeń okien w zestawy.
Dla tej właściwości norma podaje dwie wartości jednocześnie. Wartość ciśnienia parcia wiatru w Pa oraz jako wartość ułamkową, dopuszczalne ugięcie elementu okna.
Maksymalne dopuszczalne ugięcie czołowe względne najbardziej odkształconego elementu okien i drzwi balkonowych według PN-EN 12210:2001 nie powinno być większe niż 1/300 długości tego elementu.
Celowe wydaje się więc podawanie klasy odporności okna na obciążenie wiatrem jako łącznego wyniku np. ODPORNOŚĆ NA OBCIĄŻENIE WIATREM + UGIĘCIE RAMY – C 3.
Co oznacza, że maksymalne dopuszczalne ugięcie najbardziej odkształconego elementu okna do 1/300 nastąpiło w chwili gdy wartość parcia wiatru osiągnęła 1200 Pa.
Im większa odporność okna na ciśnienie parcia wiatru (klasa w Pa) i mniejszy ułamek ugięcia czołowego tym sztywniejsza konstrukcja okna.
Zgodnie z zamieszczoną w PN EN 14351-1:2006 tabelą okno o największej możliwej odporności na obciążenie wiatrem oznaczone będzie symbolem C Exxxx. Wartość ciśnienia próbnego w klasie Exxxx wynosi więcej niż 2000 Pa i co najmniej taka wartość ciśnienia próbnego powinna być wpisana w miejsce "xxxx" np. "E2500". Okno o najmniejszej możliwej odporności na obciążenie wiatrem oznaczone będzie symbolem A 1.
OKNOTEST.PL
