Przewiń do artykułu
Poradnik okienny

Artykuły są sortowane alfabetycznie według porządku A-Z. Jeżeli nie możesz odszukać interesującej Cię treści w spisie treści skorzystaj z wyszukiwarki treści.

Zamknij spis treści

Okna PCV - obciążenia wiatrem i strefy obciążenia wiatrem

Obliczanie wartości obciążenia wiatrem konstrukcji budowlanych jest zadaniem projektantów. Producenci okien, prowadzą własne obliczenia statyczne, które umożliwiają im prawidłowy dobór stalowych wzmocnień kształtowników okiennych z PVC. Natomiast architekci albo osoby modyfikujące „typowe” projekty architektoniczno-budowlane znając geograficzne i geodezyjne położenie działki oraz decydując o konkretnym posadowieniu budynku w jej granicach powiny stawiać oknom odpowiednie wymagania, co do ich odporności na obciążenie wiatrem, obliczając i ustalając jaką odpornością na parcie lub ssanie wiatru powinny charakteryzować się „przegrody zewnętrzne” - okna w budowli (budynku) o określonej wysokości, w odpowiedniej strefie wiatrowej i przy danym rodzaju terenu.

Podstawowym narzędziem do tego obliczeń jest norma PN-EN 1991-1-4:2008/A1:2010 „Eurokod 1: Oddziaływania na konstrukcje -- Część 1-4: Oddziaływania ogólne -- Oddziaływania wiatru”, w której podano procedury wyznaczania oddziaływania wiatru w projektowaniu budowli i konstrukcji budowlanych oraz ich części lub elementów mocowanych do konstrukcji. Norma ma zastosowanie do budowli i konstrukcji o wysokości do 200 m. Celem normy jest umożliwienie oceny wartości charakterystycznego oddziaływania wiatru na konstrukcje lądowe z uwzględnieniem wpływu terenu otaczającego budowlę na oddziaływanie wiatru. Przywołana wyżej norma europejska w marcu 2010 roku zastąpiła powszechnie znaną polską „normę wiatrową” PN-B-02011:1977/Az1:2009 „Obciążenia w obliczeniach statycznych. Obciążenie wiatrem”.

Nowa norma zharmonizowana dość zasadniczo różni się od wycofanej normy polskiej, na podstawie której ustalano wartości charakterystycznego obciążenia wiatrem „pk” albo obliczeniowego obciążenia wiatrem „p”. Obecnie podstawową wartością prognozowaną, zależną od warunków klimatycznych, jest średnia 10 minutowa prędkość wiatru, nazywana wartością podstawową bazowej prędkości wiatru „vb,0”, a obciążenie wiatrem konstrukcji w danej lokalizacji wyznacza się przeliczając podstawową wartość bazową ciśnienia prędkości na wartość szczytową w funkcji wysokości nad poziomem gruntu „qp(z)”. Dokonuje się tego uwzględniając intensywność turbulencji „Iv(z)”, zależną od rodzaju terenu i wysokości nad nim.

W nowej normie podane zostaje również pięć nowych kategorii terenu:

  • Kategoria terenu 0 – Morze, obszar brzegowy otwarty na morze
  • Kategoria terenu I – Jeziora albo obszary z pomijalną niewielką roślinnością i bez przeszkód
  • Kategoria terenu II – Obszary z niską roślinnością, taką jak trawa oraz pojedynczymi przeszkodami (drzewa, budynki) oddalonymi od siebie na odległość nie mniejszą niż 20 ich wysokości
  • Kategoria terenu III – Obszary regularnie pokryte roślinnością albo budynkami z pojedynczymi przeszkodami oddalonymi od siebie na odległość nie większą niż 20 ich wysokości (jak wsie, tereny podmiejskie, stałe lasy)
  • Kategoria terenu IV – Obszary, na których przynajmniej 15% powierzchni pokrywają budynki o średniej wysokości przekraczającej 15m

Kategorie II, III i IV odpowiadają opisowo rodzajom terenu A, B i C występującym w wycofanej polskiej normie PN-B-02011:1977/Az1:2009, a które dla porównania i przypomnienia przedstawiamy poniżej:

  • Teren A - Otwarty z nielicznymi przeszkodami
  • Teren B - Zabudowany przy wysokości istniejących budynków do 10m lub zalesiony
  • Teren C - Zabudowany przy wysokości istniejących budynków powyżej 10m.

Nowa norma przynosi ze sobą także zmianę podziału terytorium Polski na strefy obciążenia wiatrem. Co prawda zmiana stref po raz pierwszy wprowadzona została przez załącznik Az1:2009 do normy PN-B-02011:1977, a obecnie tylko przeniesioną ją do załącznika krajowego do normy europejskiej, mimo to w ramach prezentacji zachodzących zmian warto zapoznać się ze „starym” i „nowym” układem stref obciążenia wiatrem:

Strefy obciążenia wiatrem mapa
Strefy obciążenia wiatrem PN-B-02011:1977
Strefy obciążenia wiatrem mapa
Strefy obciążenia wiatrem PN-EN 1991-1-4:2008/A1:2010

Niezależnie od harmonizacji treści i wymagań norm, koniecznym wydaje się, aby zarówno inwestorzy jak i producenci okien PVC zwrócili baczniejszą uwagę na zagadnienia wytrzymałości konstrukcji, szczególnie w czasie zachodzących dość dynamicznie zmian klimatycznych oraz związanych z nimi cyklicznymi i gwałtownymi zjawiskami pogodowymi o lokalnym charakterze. Innymi słowy mówiąc współczynnik przenikania ciepła, o którym wszyscy mówią aż do znudzenia, to nie jedyna i w określonych przypadkach wcale nie najważniejsza z właściwości okna. Wiedza o zbadanej i określonej odporności okna na obciążenie wiatrem sporo mówi o właściwościach statycznych konstrukcji, ale pozwala również zorientować się w prawidłowości doboru zastosowanych w oknie stalowych wzmocnień, jakości łączników użytych do wykonania połączeń słupków albo ślemion z ramą ościeżnicy oraz sposobie wykonania tych połączeń. Dobry wynik w zakresie tej właściwości, to także sygnał o poprawnym rozmieszczeniu elementów okuć obwiedniowych.

OKNOTEST.PL

Więcej produktów
Przejdź do kategorii „Artykuły i wiadomości branżowe” Przejdź do kategorii „Okna energooszczędne”