Przewiń do artykułu
Poradnik okienny

Artykuły są sortowane alfabetycznie według porządku A-Z. Jeżeli nie możesz odszukać interesującej Cię treści w spisie treści skorzystaj z wyszukiwarki treści.

Zamknij spis treści

Okna PCV - odporność na obciążenie wiatrem

Okno, czyli przegroda przezroczysta, po wbudowaniu staje się częścią przegrody zewnętrznej jaką jest ściana budynku i wraz z nią jest poddawane obciążeniom pochodzącym od parcia i ssania wiatru. Z tego względu dla przyszłego użytkownika jednym z najistotniejszych parametrów okna jest jego wytrzymałość na zginanie (EI), charakteryzowana poprzez wartość właściwości nazywanej odpornością na obciążenie wiatrem. Odpowiada ona na pytanie, przy jakim obciążeniu wiatrem działającym prostopadle do płaszczyzny okna, nastąpi maksymalne dopuszczalne ugięcie czołowe względne jego najbardziej odkształconego elementu.

Im większa odporność elementów konstrukcyjnych okna (słupków, ślemion, złożeń słupków i skrzydeł) na ciśnienie parcia wiatru i mniejszy ułamek ich ugięcia, tym konstrukcja jest bardziej wytrzymała. Mówiąc językiem potocznym, tym bardziej jest sztywna. Pisaliśmy już o tym, ale warto przypomnieć, że w aprobatach technicznych dla okien i drzwi balkonowych z PVC-U, Instytut Techniki Budowlanej stwierdzał, iż maksymalne dopuszczalne ugięcie czołowe względne najbardziej odkształconego elementu okien i drzwi balkonowych nie powinno być większe niż 1/300 długości tego elementu (klasa C według normy PN-EN 12210:2001).

Zanim okno zostanie wprowadzone do obrotu, zgodnie z wymaganiami normy PN-EN 14351-1+A1:2010 jego odporność na obciążenie wiatrem bada się w warunkach laboratoryjnych. Jest to jedno z obligatoryjnych badań ITT, (Initial Type Testing). W badaniu tym symuluje się w warunkach laboratoryjnych obciążenie okna siłami parcia i ssania wiatru w warunkach naturalnych. Po zakończeniu badań, badana konstrukcja okienna jest oznaczana odpowiednimi symbolami informującymi o jej klasie odporności na obciążenie wiatrem. Norma w tabeli klasyfikacyjnej, której odpowiedni fragment prezentujemy poniżej, podaje następujące oznaczenia klas odporności na obciążenie wiatrem:

Odporność na obciążenie wiatrem
Ciśnienie próbne (Pa)
npd 1
(400)
2
(800)
3
(1200)
4
(1600)
5
(2000)
Exxxx
(>2000)
Odporność na obciążenie wiatrem
Ugięcie ramy
npd A
(≤ 1/150)
B
(≤ 1/200)
C
(≤ 1/300)

Jak widać, dla określenia klasy odporności konstrukcji okiennych na obciążenie wiatrem niezbędne jest jednoczesne podawanie dwóch wartości. Oznaczonej cyfrą klasy, odpowiadającej wartości ciśnienia próbnego w paskalach (Pa), które w badaniach zastępuje naturalne ciśnienie parcia wiatru oraz odpowiedniej litery określającej zbadaną wartość ułamkową, dopuszczalnego względnego ugięcia czołowego najbardziej odkształconego elementu okna. Prawidłowe oznaczenie okna wymaga, więc wspólnego podania symbolu literowego odpowiadającego wartości ułamka i cyfry odpowiadającej wartości ciśnienia próbnego, na przykład: Odporność na obciążenie wiatrem - C 3. Zapis ten można interpretować następująco: Dopuszczalne względne ugięcie czołowe najbardziej odkształconego elementu okna o 1/300 jego długości nastąpiło przy ciśnieniu parcia wiatru o wartości 1 200 Pa.

Wielu nabywcom okien z pewnością niewiele to jeszcze mówi o nabywanym produkcie. Zagadnienie stanie się o wiele bardziej zrozumiałe jeśli zajrzą do kolejnych rozdziałów, w których zajmiemy się strefami obciążenia wiatrem i jego siłą.

OKNOTEST.PL

Więcej produktów Przejdź do kategorii „Artykuły i wiadomości branżowe” Przejdź do kategorii „Okna energooszczędne”